پایگاه اینترنتی " وان ایندیا " در گزارشی درباره زندگی در دوران بازنشستگی و برشمردن ویژگی های این دوره از زندگی افراد ، به بازنشستگان توصیه کرده است که " اگر خواهان غلبه بر مشکلات زندگی پس از بازنشستگی هستید ، باید منطقی و بردبار باشید ."

نتایج مطالعات و بررسی های به عمل آمده توسط پژوهشگران غربی  حاکی از آن است که  درصدی قابل توجهی از بازنشستگان در کشورهای غربی  در سال های نخست بازنشستگی خود ، تاب و توان خود را در برابر مشکلاتی که با آن روبه رو شده از دست می دهند و می میرند .

به باور پژوهشگران و تحلیل گران اجتماعی غرب یکی از مهمترین دلایل این موضوع ضربه های روحی و روانی است که در مراحل نخست دوران بازنشستگی بر برخی از بازنشستگان وارد می شود .

شکست در حل معضلات و مشکلات زندگی پس ازبازنشستگی ، فرد را تا مرحله افسردگی شدید و روان پریشی ، سوق داده و سرانجام به هلاکت و نابودی فرد منجر می شود.

بیشتر افراد در نخستین سال های بازنشستگی ، احساس یکنواختی و بطالت می کنند  و این احساس فرد را به گوشه نشینی و عزلت می کشاند که استمرار آن می تواند به بیماری و مرگ منجر شود .

طبیعی است که افراد پس از سال ها فعالیت هنگامی که ناگزیر به ترک کار و فعالیت می شوند احساس می کنند که پایگاه اجتماعی خود را از دست داده اند.

پایگاهی که تصور می کنند اساس قدر و منزلت اجتماعی آنان بر روی آن استوار شده است و هرگاه فرور ریزد فرد در جامعه ارزش  و اعتبار خود را از دست می دهد.

هرچند این تصور از اساس باطل و نادرست است اما به باور افرادی که چنین طرز تفکری نسبت به پایگاه اجتماعی و فروریختنش می تواند فرد را دچار مصایب شدید  روحی سازد.

 و فرو ریختنش را باور دارند را باور دارند به باور غلط و ، تصوری باطل و اندیشه ای باطل و گمراه کننباطل و غیر قابل پذ

اجتناب از فرو افتادن در چنین مهلکه هایی منوط به یافتن راه حلی برای پر کردن اوقات بیکاری در دوران بازنشستگی است.

دوران بازنشستگی بهترین فرصت ها را برای جبران آنچه که در دوران اشتغال و فعالیت نتوانسته ایم به آن دست یابیم ، فراهم می سازد.

بسیاری قصد یادگیری یک زبان یا نواختن یک سازد و یا مهارت در حرفه و فنی داشته اما به دلیل نداشتن فرصت کافی از آن سرباززده و  رسیدن به مرحله بازنشستگی بهترین فرصت ها را برای تحقق بخشیدن به خواسته هایمان فراهم می سازد.

فراموش نکنیم که هر دانش ، حرفه ، ورزش و یا هنری که قصد یادگیری آن را داشته ایم برای بازنشستگان هدف نهایی محسوب نمی شود بلکه تنها زمینه ای فراهم می کند که از عوارض روحی دوری گزیده و با دست یازیدن به یادگیری آنها روح و جسم خود را در شرایطی که از  کار و فعالیت دست کشیده و با روزمرگی و یکنواختی مواجه شده ایم ، تقویت کنیم.

با سرگرم ساختن خود علاوه بر  غلبه بر مشکلات جسمی و روانی می توانیم استعداد و کارایی های بالقوه ای در خود کشف کنیم که ی ذاتی و ناشناخته خود که به دلیل سال ها اشتغال و ضیق وقت ، ناشناخته

مانده اند .
شاید تصور کنید در سن و سال بازنشستگی چگونه می توان به کارایی های بالقوه خود پی به بریم و در اصل پی بردن به این توانایی های ذاتی در چنین شرایطی چه نفعی برای ما خواهند داشت و از این رهگذر چه چیزی عایدمان می شود .

روانپزشکان براین باورند که کشف هر چیز جدید به خصوص اگر به نعمت های خدادادی و استعدادهای پنهان ما مربوط شود ، مایه سرزندگی و نشاط و تداوم حیات است .

به گفته روانپزشکان تنها با پی بردن به استعدادهای ذاتی و خدادادی است که ما می توانیم به تمام رویاها و آرزوهایمان در سراسر دوران زندگی خود تحقق بخشیم .

کارشناسان مسائل اجتماعی و روانپزشکان توصیه های دیگری برای فعال نگاه داشتن ذهن و جسم در دوران بازنشستگی ارائه کرده که مهمترین آنها حفظ ارتباطات دوستانه ، سفر با دوستان ، انجام ورزش های روحی از جمله تمرکز و یوگا و ورزش های جسمانی متناسب با شرایط جسمی فرد ، انجام کارهای نیکوکاری و خیریه به صورت داوطلبانه ، مطالعه و در صورت امکان فراگیری دانش های تازه ، شرکت در فعالیت های فرهنگی ، اجتماعی و رفتن به سینما و تاتر و کتابخانه ، پارک و بوستان و... هستند.

 در پایان این گزارش آمده است که افکار منفی و گوشه نشینی را از خود دور کنید و حتی از به زبان آوردن واهیات ؛ از جمله باید برویم یا به نقطه پایان رسیده ایم به جد پرهیز کنید نگذارید مساله سن وسال فکر و ذهن شما را به خود مشغول سازد و نا یاس و ناامیدی زندگی شمار را به حصر در آورد ، به زندگی عشق بورزید و با تمام وجود زندگی کنید .